GlamSmile is een bedrijf gespecialiseerd in cosmetische tandheelkunde met klinieken in 30 landen, dat zich richt op facings, beugels, whitening en complete gebitsrenovaties . GlamSmile verkoopt dus niet zomaar een behandeling, maar een zichtbare verandering in zelfbeeld. En precies daardoor is de journey lastig: mensen willen het resultaat, maar voelen tegelijk risico. Past het bij mij? Is het natuurlijk? Doet het pijn? Is het het waard? Bij dat soort keuzes wint niet altijd de kliniek met de meeste informatie, maar de partij die twijfel het slimst wegneemt.
Toen wij begonnen, zagen we geen klassiek trafficprobleem. Er was aandacht genoeg, maar de funnel verloor momentum tussen interesse en afspraak. Bezoekers bekeken behandelingen, testimonials en voor-en-na-foto’s, maar bleven hangen in oriëntatie. In de advertenties gebeurde hetzelfde: redelijke CTR’s, maar te weinig doorklikgedrag dat ook echt eindigde in consults.
Voor een esthetische behandeling is dat logisch. De keuze is emotioneel gedreven, maar wordt geremd door cognitieve frictie: te veel opties, te veel onzekerheid, te veel mentale stappen voordat iemand zich veilig genoeg voelt om actie te nemen.
Toen wij begonnen, zagen we geen klassiek trafficprobleem. Er was aandacht genoeg, maar de funnel verloor momentum tussen interesse en afspraak. Bezoekers bekeken behandelingen, testimonials en voor-en-na-foto’s, maar bleven hangen in oriëntatie. In de advertenties gebeurde hetzelfde: redelijke CTR’s, maar te weinig doorklikgedrag dat ook echt eindigde in consults.
Voor een esthetische behandeling is dat logisch. De keuze is emotioneel gedreven, maar wordt geremd door cognitieve frictie: te veel opties, te veel onzekerheid, te veel mentale stappen voordat iemand zich veilig genoeg voelt om actie te nemen.
GlamSmile is een bedrijf gespecialiseerd in cosmetische tandheelkunde met klinieken in 30 landen, dat zich richt op facings, beugels, whitening en complete gebitsrenovaties . GlamSmile verkoopt dus niet zomaar een behandeling, maar een zichtbare verandering in zelfbeeld. En precies daardoor is de journey lastig: mensen willen het resultaat, maar voelen tegelijk risico. Past het bij mij? Is het natuurlijk? Doet het pijn? Is het het waard? Bij dat soort keuzes wint niet altijd de kliniek met de meeste informatie, maar de partij die twijfel het slimst wegneemt.
Toen wij begonnen, zagen we geen klassiek trafficprobleem. Er was aandacht genoeg, maar de funnel verloor momentum tussen interesse en afspraak. Bezoekers bekeken behandelingen, testimonials en voor-en-na-foto’s, maar bleven hangen in oriëntatie. In de advertenties gebeurde hetzelfde: redelijke CTR’s, maar te weinig doorklikgedrag dat ook echt eindigde in consults.
Voor een esthetische behandeling is dat logisch. De keuze is emotioneel gedreven, maar wordt geremd door cognitieve frictie: te veel opties, te veel onzekerheid, te veel mentale stappen voordat iemand zich veilig genoeg voelt om actie te nemen.
Daarom hebben we GlamSmile niet behandeld als een standaard CRO-traject, maar als een beslisarchitectuur-project. De centrale vraag was niet hoe we meer klikken konden krijgen, maar hoe we kiezen psychologisch makkelijker konden maken.
De strategie is gebouwd op een combinatie van processing fluency, framing, anchoring, loss aversion, choice reduction, defaults, asymmetrische dominantie, social proof, gaze cueing, mere exposure, foot-in-the-door en endowment. Dat is niet bedacht vanuit copygevoel, maar leunt op klassiek onderzoek van onder meer Reber, Schwarz & Winkielman (2004), Song & Schwarz (2008), Johnson & Goldstein (2003), Iyengar & Lepper (2000), Huber, Goldstein, Cialdini & Griskevicius (2008), Kahneman, Knetsch & Thaler (1990) en Friesen & Kingstone (1998).
Op de website begonnen we met processing fluency. We hebben de informatie-architectuur vereenvoudigd, headline-hiërarchie verscherpt, visuele ruis verwijderd en per pagina teruggebracht naar één dominante actie. Niet meer drie of vier concurrerende keuzes boven de vouw, maar één logische volgende stap. Onderzoek laat zien dat mensen stimuli positiever beoordelen en lager in inspanning inschatten wanneer verwerking makkelijker voelt. Dat was precies de hefboom die hier nodig was.
Daarna hebben we de choice architecture omgebouwd. De eerste vraag was niet langer welke behandeling iemand wilde, maar welke glimlach iemand wilde bereiken. Dat klinkt klein, maar het haalt mensen uit behandel-jargon en zet ze direct in een outcome-based route. Tegelijk hebben we choice overload teruggedrongen door minder open beslissingen te tonen en meer guided paths te bouwen. Formulieren kregen defaults, progressie en minder vrije velden, zodat de stap naar een consult mentaal kleiner werd.
Een tweede laag was uncertainty reduction. In high-consideration health- en beauty-journeys haken mensen zelden af omdat ze geen interesse hebben; ze haken af omdat ze het risico nog niet kunnen plaatsen. Daarom hebben we iedere landingspagina opgebouwd als een decision sequence: resultaat, geschiktheid, hoe het werkt, bewijs, consult. Smile Consult en Smile Simulation kregen veel eerder een plek in de funnel. Dat werkte als foot-in-the-door én als endowment-mechanisme: zodra iemand een mogelijke nieuwe glimlach voor zich ziet, voelt de gewenste uitkomst psychologisch al concreter en meer eigen.
Op persuasive detailniveau hebben we meerdere neuromarketing-principes tegelijk gebruikt. Social proof werd niet meer generiek ingezet,
maar gekoppeld aan het exacte bezwaar van de gebruiker: natuurlijk resultaat, snelheid, pijnloosheid, vertrouwen of geschiktheid.
In ads en landingspagina’s testten we framing op winst en verlies: de ene variant draaide om een mooiere, zekerdere glimlach; de andere om het uitstellen van een oplossing waar iemand zich al langer aan stoorde.
We werkten met anchoring door eerst de waarde van het gewenste eindresultaat en het gratis consult neer te zetten, en pas daarna de behandelopties. In bepaalde journeys gebruikten we asymmetrische dominantie, zodat de gewenste consultactie duidelijk de meest logische keuze werd. En waar beschikbaarheid echt beperkt was, gebruikten we echte schaarste rond consultslots. Niet gespeeld, maar alleen waar de operatie dat ook echt ondersteunde.
De advertentie-architectuur hebben we daarop aangesloten. Campagnes werden opgesplitst op awareness-niveau en beslisweerstand: cold traffic kreeg vooral esthetische uitkomst en herkenning, mid-funnel kreeg risicoverlaging en bewijs, bottom-funnel kreeg vertrouwen, concrete volgende stap en beschikbaarheid.
Visuals en copy bleven per fase consistent, zodat mere exposure en herkenning hun werk konden doen. Beelden met duidelijke kijkrichting en compositie werden bewust ingezet om aandacht naar CTA’s, bewijsblokken en formulieren te sturen. Zo werden website en advertenties geen losse kanalen meer, maar één gedragsmatig systeem.
Op de website begonnen we met processing fluency. We hebben de informatie-architectuur vereenvoudigd, headline-hiërarchie verscherpt, visuele ruis verwijderd en per pagina teruggebracht naar één dominante actie. Niet meer drie of vier concurrerende keuzes boven de vouw, maar één logische volgende stap. Onderzoek laat zien dat mensen stimuli positiever beoordelen en lager in inspanning inschatten wanneer verwerking makkelijker voelt. Dat was precies de hefboom die hier nodig was.
Daarna hebben we de choice architecture omgebouwd. De eerste vraag was niet langer welke behandeling iemand wilde, maar welke glimlach iemand wilde bereiken. Dat klinkt klein, maar het haalt mensen uit behandel-jargon en zet ze direct in een outcome-based route. Tegelijk hebben we choice overload teruggedrongen door minder open beslissingen te tonen en meer guided paths te bouwen. Formulieren kregen defaults, progressie en minder vrije velden, zodat de stap naar een consult mentaal kleiner werd.
Een tweede laag was uncertainty reduction. In high-consideration health- en beauty-journeys haken mensen zelden af omdat ze geen interesse hebben; ze haken af omdat ze het risico nog niet kunnen plaatsen. Daarom hebben we iedere landingspagina opgebouwd als een decision sequence: resultaat, geschiktheid, hoe het werkt, bewijs, consult. Smile Consult en Smile Simulation kregen veel eerder een plek in de funnel. Dat werkte als foot-in-the-door én als endowment-mechanisme: zodra iemand een mogelijke nieuwe glimlach voor zich ziet, voelt de gewenste uitkomst psychologisch al concreter en meer eigen.
Op persuasive detailniveau hebben we meerdere neuromarketing-principes tegelijk gebruikt. Social proof werd niet meer generiek ingezet, maar gekoppeld aan het exacte bezwaar van de gebruiker: natuurlijk resultaat, snelheid, pijnloosheid, vertrouwen of geschiktheid.
In ads en landingspagina’s testten we framing op winst en verlies: de ene variant draaide om een mooiere, zekerdere glimlach; de andere om het uitstellen van een oplossing waar iemand zich al langer aan stoorde.
We werkten met anchoring door eerst de waarde van het gewenste eindresultaat en het gratis consult neer te zetten, en pas daarna de behandelopties. In bepaalde journeys gebruikten we asymmetrische dominantie, zodat de gewenste consultactie duidelijk de meest logische keuze werd. En waar beschikbaarheid echt beperkt was, gebruikten we echte schaarste rond consultslots. Niet gespeeld, maar alleen waar de operatie dat ook echt ondersteunde.
De advertentie-architectuur hebben we daarop aangesloten. Campagnes werden opgesplitst op awareness-niveau en beslisweerstand: cold traffic kreeg vooral esthetische uitkomst en herkenning, mid-funnel kreeg risicoverlaging en bewijs, bottom-funnel kreeg vertrouwen, concrete volgende stap en beschikbaarheid.
Visuals en copy bleven per fase consistent, zodat mere exposure en herkenning hun werk konden doen. Beelden met duidelijke kijkrichting en compositie werden bewust ingezet om aandacht naar CTA’s, bewijsblokken en formulieren te sturen. Zo werden website en advertenties geen losse kanalen meer, maar één gedragsmatig systeem.
Het resultaat kwam niet uit één trucje, maar uit het feit dat alle lagen elkaar versterkten. De advertenties brachten mensen met de juiste verwachting binnen, de landingspagina bevestigde die verwachting zonder extra frictie, en de consultflow maakte de eerste commitment klein genoeg om ja op te zeggen. Daardoor steeg de conversieratio van de website van 2,33% naar 7,18%. De stijging is gemeten op websitebezoek naar lead in de gecombineerde website- en campagnedata.
Nog belangrijker: de funnel ging zich gedragen zoals een goede esthetische-care funnel hoort te gedragen. Minder vrijblijvende oriëntatie, meer gecontroleerde progression naar consult, en veel meer consistentie tussen aandacht, vertrouwen en actie. Precies daar zit de echte winst van neuromarketing: niet in trucjes, maar in het technisch verlagen van mentale weerstand op de plekken waar beslissingen normaal vastlopen.
Ondertussen hebben we een custom-GPT gebouwd voor OFS Services en deze getraind met hun data. Databronnen waren websiteteksten, handleidingen, trainingsplannen en emailverkeer.
Daarna hebben we alle gescrapte vragen uit de SERP-data geprompt in de customGPT van OFS, waardoor deze al deze vragen op lokaal gebied ging beantwoorden in de stijl zoals OFS dat zou doen. Dit leverde heel veel relevante content op die geënt was op lokale zoekopdrachten.
We hebben de website dynamisch gemaakt op basis van locatie en keyword. Daarmee zorgen we ervoor, dat klanten op basis van hun locatie en zoekopdracht direct naar de juiste pagina worden gedirigeerd die aansluit bij hun behoeften én waarbij het overkomt alsof dit bedrijf altijd in hun woonplaats zit. Vervolgens belt de klant ze en is OFS altijd binnen 24 uur ter plaatse zonder voorrijkosten.
